Ananas

 

Na een fijne middag op de kinderboerderij is het etenstijd. Mama heeft groentetaartjes en couscoussalade gehaald.  Jurre ontleedt het taartje. Hij wil van alle ingrediënten weten wat het is, voor hij het in zijn mondje stopt. Van de salade eet hij alleen de rozijntjes, die hij eerst een voor een van de korreltjes couscous ontdoet.

Als toetje is er ananas. Jurre roept dat hij geen ananas wil. Hij wil ‘malloen’. Mama zegt dat ananas net zo lekker is als meloen maar Jurre weigert een hapje te nemen.  Hij wil van tafel maar dat mag niet. Hij moet eerst een stukje proeven… Jurre zit met een boos gezichtje op zijn stoel.

Oma probeert hem over te halen, maar wat ze ook doet, Jurre neemt geen hapje. Dan gaat oma maar met mama praten. Jurre krijgt even geen aandacht meer. Oei, dat is niet leuk. Dan toch maar een hapje nemen, lijkt Jurre te denken. Ja hoor, daar gaat een sappig stukje… Mama en oma zien het vanuit hun ooghoeken.


‘Ik heb een hapje genomen!’ roept Jurre blij.
‘Goed zo!’ roepen mama en oma.
Dan valt Jurre verder aan op het bakje. Binnen een paar minuten is het leeg!
‘Ananas is echt lekker’, zucht hij.

 

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail