Stoere oma

Jurre is al gewend op de fiets door Amsterdam. Oma nog niet.  Zij vindt het best spannend om met Jurre  voorop in het zitje door de drukke stad te gaan fietsen.

Eerst moet Jurre in het zitje. Dat lukt gedeeltelijk: Jurre zijn kontje komt goed terecht maar zijn beentjes hangen over het stuur… Het is een heel gewurm om de stevige pootjes op hun plek te krijgen.  Jurre ondergaat het gelaten. Als het dan toch gelukt is, gaan ze op pad.  Eerst door stille straatjes om het op- en afstappen te oefenen.  Als dat goed gaat, durft oma verder.  Ze kiest een rustige weg; naar het Amstelpark.

De zon laat Jurre’s fijne blonde haar glanzen als gouden draadjes. Oma geeft er een kus op. En nog een, en nog een. Jurre laat zijn stem mee bewegen met de hobbels in de straat. ‘’Huh, huh, huuuuuuh’’ zingt hij. Oma doet met hem mee.  Vrolijk rijden ze langs de Amstel tot ze bij het park zijn.  Bij de ingang wacht een onhandige  verrassing. Er staat een bordje met de tekst: Fietsen mogen niet mee het park in!

Oma denkt na.  Jurre is echt te zwaar om door het park te zeulen.  Dan toch maar door de stadsdrukte naar de kinderboerderij?  Ze twijfelt even maar doet het dan gewoon.

Stoere oma!fietsfiles

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail