Maandelijks archief: juli 2015

Druktemaker(s)

Jurre is  gezellig voor een nachtje bij oma. Voor het eerst kruipt hij daar nu ook de hele kamer en keuken rond. Als oma in de keuken is en opa in de kamer heeft hij het moeilijk. Bij wie wil hij nu het liefste zijn? Hij kruipt een stukje richting keuken maar dan twijfelt hij. Op zijn luierkontje kijkt hij van de een naar de ander. Gaat weer stukje terug naar opa, bedenkt zich weer en zet koers naar oma. Dat gaat door tot oma klaar is in de keuken. Jurre heeft inmiddels al heel wat meters afgelegd maar is nog lang niet moe.

Oma bedenkt een spelletje met hem. Ze gaat achter de bank zitten en roept hem: ‘Jurre, waar ben je?’ Vanachter de bank hoort oma hem aankomen. Als hij de hoek om komt, zit 6b3f94d2-fa0c-4ca1-8c33-0841312e2533oma daar al te wachten en roept: ‘Kiekeboe’! Jurre schrikt een beetje maar moet tegelijk lachen.  Daar gaat oma weer, op haar knieën naar de andere kant.  Ze roept: ‘Waar is Jurre?’ Op zijn vlugge knietjes komt Jurre achter haar aan. Deze keer schatert hij als oma ‘kiekeboe’ roept. Zo gaan ze door tot oma moe is. Ze gaat staan en tilt Jurre op. ‘Nu een rustig spelletje’, zegt ze tegen het drukke mannetje. ‘Weet  je wat? Je gaat in bad. Dan kom je lekker tot rust’.

‘En ik ook’, puft zij er achteraan.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Stokbrood in het park (Hittegolf 4)

Oma gaat vandaag niet koken, het is veel te warm.  Ze had het al voorzien en heeft van thuis een zelfgebakken groentetaart meegenomen.  Bij de Turkse groenteman aan de overkant koopt ze heerlijke salade en papa heeft vers stokbrood  gehaald. Met twee tassen en een kleed lopen ze om half zeven richting park:  Opa, oma, papa en Jurre in de wagen.  Jurre kijkt verheugd van zijn vader naar zijn opa en vice versa. ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd’, lijkt hij te denken.

in park eten

Ze zijn niet de enigen in het park: de hele Rivierenbuurt lijkt hier samen te komen met picknickmanden en barbecues.  Er klinkt ook muziek uit meegenomen geluidsboxen.  Gelukkig net niet te hard.

Papa rolt het kleed uit en tilt Jurre uit de wagen. Het eten en drinken komt uit de tassen. Oma heeft ook voor Jurre eten klaargemaakt. Hij hapt het lekker weg.

Opeens valt Jurre’s oog op het stokbrood. Hij kruipt over oma heen om erbij te komen.  Opa scheurt een stukje voor hem af en papa knijpt een oogje dicht.  Oma sluit het etensbakje met zoete aardappel en courgette.  Nu Jurre het brood gevonden heeft zal hij geen hapje meer willen.

Oma doet ook geen poging meer. Veel te warm vandaag.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Cappuccino met chocoladesmaak (Hittegolf 3)

Na het bezoek aan de kinderboerderij neemt oma het er nog even van bij de Koffiecompagnie.  Ze bestelt bij de bar een frozen cappuccino met chocoladesmaak.  Gewoon, omdat het zo lekker klinkt: frozen cappuccino met chocoladesmaak, mmm…

Met de grote beker in haar ene hand en de wandelwagen duwend en sturend met de andere, vindt ze nog net een vrij plekje op het volle terras.  Jurre ziet oma van de ijskoude drank genieten en wil ook! Zijn handjes gaan omhoog en hij wipt heen en weer, zijn blik smachtend op de beker gericht. Oma trekt het rietje eruit en doet het een stukje in zijn mond. Jurre vindt de melkschuim heerlijk. Hij wipt de wagen bijna uit en roept ‘ham, ham, ham’.

Achter zich hoort oma twee opgroeiende meiden lachen om Jurre.  Dat inspireert Jurre. Hij doet steeds gekker en de meiden krijgen de slappe lach om hem. ‘Komt vast van de cafeïne’ gieren ze. ‘Daar wordt ie wild van!’  Oma lacht ook maar drinkt toch snel zelf het drankje op.

Haar kleinkind aan de pepmiddelen helpen, dat wil oma niet op haar geweten hebben.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Ganzen (Hittegolf 2)

Op de kinderboerderij is koele schaduw onder oude bomen.  Jurre slaapt nog en oma zakt naast de wandelwagen op een bankje. Pff… Wat is het warm! De benen even omhoog want de voeten worden pijnlijk en dik door al het geslenter. Het is stil op de kinderboerderij.  Ook de dieren houden hun gemak. Vanaf het binnenplaatsje ziet oma vier Vlaamse reuzen in een groot hok.  Zij roeren zich niet. In de vogelkooien  is eveneens weinig beweging waarneembaar.  Wel scharrelen er donkergele kippen met dikke sokken rond op het plaatsje.  Ze komen nieuwsgierig dichterbij. Een grote haan stiefelt er achteraan alsof hij de kippetjes in de gaten moet houden.  Daarachter volgt een nuffige pauw die nerveus met haar  hoofd schudt. Oma hoopt dat het beest niet opeens gaat schreeuwen, zo vlak bij Jurre’s oren.

Er komt wat beweging in het slapende jongetje. Oma aait hem over een handje.  Jurre’s oogleden  knipperen. Hij lacht achter zijn speentje zodra hij oma ziet. Dan gaan zijn ogen richting haan en pauw. Oma ziet hem denken: ‘Asjemenou, waar ben ik opeens?’  Jurre is meteen klaarwakker en gaat rechtop zitten. Hij wipt heen en weer van pret als hij ook de kippetjes ontdekt. En daar komen ook nog eens twee grote witte ganzen op de wagen af. Jurre hangt half over boord om ze aan te raken.  Gehinderd door de veiligheidsriemen kan hij er net niet bij. Misschien maar beter ook? Oma vindt van wel.  Zij heeft het niet zo op ganzen.

IMG_0509

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Hittegolf (1)

IMG_0498

Op het balkon, afgeschermd tegen de felle zon met lakens en kleden, staat Jurre’s bad klaar.  Als papa weg is, zet oma Jurre er in. In het bad koelt het oververhitte ventje wat af en wordt hij lekker loom. Toch wil hij niet in bed.  Opwinding moet voorkomen worden bij een temperatuur van dertig graden, vindt oma. Zij zoekt snel wat spullen bij elkaar en neem Jurre mee naar buiten.

Oma laat de ruggensteun van de wagen wat zakken zodat Jurre kan slapen.  Hij wrijft al in zijn oogjes. Toch wil hij rechtop zitten in de wagen.  Met zijn speen in zijn mond kijkt hij nog stoer om zich heen. Hij houdt het niet lang vol. Binnen vijf minuten valt hij in slaap, met zijn hoofd op zijn knieën.  Oma geeft hem een zetje. Met een plofje valt hij naar achter. Hij doet voor de vorm nog een oogje open, dan is hij  vertrokken.  En oma? Zij zoekt een schaduwrijk terras en bestelt een cappuccino.  Ook bij een hitte golf is oppas-oma-zijn zo naar nog niet.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Mooi meisje op het gras

Jurre mag met papa mee naar een tuinfeest. Oma is er ook en ontfermt zich graag over Jurre. Er is nog een kindje op het feest, Beau. Hij is ietsje jonger dan Jurre. Hij tijgert over het gazon. Oma zet Jurre er op zijn kontje bij. Hij kijkt benauwd. Hij blijft stijf zitten waar hij zit. Oma lokt hem met een soepstengel maar zelfs daarvoor komt hij niet van zijn plaats.

Er komt ook een meisje op het feest.  Zij is twee jaar en draagt een roze jurk. Haar blonde haartjes zitten vast gebonden in twee hoge paardenstaarten. Op haar kleine neusje staat een grote zonnebril. Jurre is onder de indruk van deze verschijning. Hij kan zijn ogen niet van haar afhouden.  Als het mini-vrouwtje zich een paar meter verder op de grond laat zakken, komt Jurre in beweging. Hij gaat voorzichtig in kruiphouding.  Oei, dat prikkende gras! Jurre strekt van schrik zijn armen en benen. Daar staat hij. Als een hond op hoge poten.IMG_0479

Zo komt hij niet vooruit. Uiteindelijk weegt het verlangen toch het zwaarst.  Jurre zakt door armen en benen en kruipt zo snel hij kan naar het mooie meisje toe. Hij trekt aan een van de vrolijk zwaaiende paardenstaartjes. Daar is het dametje niet van gediend. Ze staat op en loopt weg. Arme Jurre. Zijn lipje trilt.

Gelukkig heeft oma alles gezien. Ze tilt hem op van het gras en gooit hem in de lucht. Jurre schatert. Hij is zijn liefdesverdriet makkelijk vergeten.

Nu nog wel, denkt oma.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Logeren in Alkmaar (juni-’15)

Jurre slaapt als een marmotje in het camping bed. Het is een drukke dag geweest bij oma en opa.  Als oma zelf gaat slapen, kijkt ze nog even bij hem. Hij geeft geen krimp. Oma is ook aan haar slaap toe na een dagje Jurre. Maar ze had het zeker niet willen missen. Ze valt in slaap met een glimlach op haar lippen.

Ze wordt wakker van gehuil. Oei, het is nog maar twee uur, ziet ze op de wekker. Naast haar snurkt opa tevreden door alle commotie heen. Met een zuchtje stapt oma met haar stijve knieën uit bed.  Jurre gaat alleen maar harder huilen als ze bij zijn bedje staat.  Ze pakt hem uit zijn bed. Dat helpt, maar terug in bed wil meneertje niet.

Oma gaat de strijd niet aan. Ze neemt Jurre mee naar het grote logeerbed. Op de overloop brandt een klein lichtje. Dat laat ze aan zodat Jurre een beetje kan zien wat er gebeurt. Eenmaal samen in bed, met de gezichten naar elkaar toe, geeft Jurre zachte klapjes op oma’s gezicht.  Oma probeert niet te reageren maar kan na een poosje haar lach niet inhouden.  Jurre heeft nu ook plezier ziet oma, hij lacht zijn speentje uit zijn mond en gaat steeds harder slaan.

Dat wordt niets zo, slapen… Oma doet het licht uit in de gang. Het is nu pikdonker. Op de tast legt ze Jurre wat verder in het bed en gaat met haar rug naar hem toe liggen. Ze houdt haar adem in. Wat zal Jurre doen? Hij schurkt wat heen en weer en sabbelt luidruchtig op zijn speen. Dan wordt het stil.  Hij slaapt alweer.

Nu oma nog.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail