Categorie archief: Uncategorized

Stokbrood in het park (Hittegolf 4)

Oma gaat vandaag niet koken, het is veel te warm.  Ze had het al voorzien en heeft van thuis een zelfgebakken groentetaart meegenomen.  Bij de Turkse groenteman aan de overkant koopt ze heerlijke salade en papa heeft vers stokbrood  gehaald. Met twee tassen en een kleed lopen ze om half zeven richting park:  Opa, oma, papa en Jurre in de wagen.  Jurre kijkt verheugd van zijn vader naar zijn opa en vice versa. ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd’, lijkt hij te denken.

in park eten

Ze zijn niet de enigen in het park: de hele Rivierenbuurt lijkt hier samen te komen met picknickmanden en barbecues.  Er klinkt ook muziek uit meegenomen geluidsboxen.  Gelukkig net niet te hard.

Papa rolt het kleed uit en tilt Jurre uit de wagen. Het eten en drinken komt uit de tassen. Oma heeft ook voor Jurre eten klaargemaakt. Hij hapt het lekker weg.

Opeens valt Jurre’s oog op het stokbrood. Hij kruipt over oma heen om erbij te komen.  Opa scheurt een stukje voor hem af en papa knijpt een oogje dicht.  Oma sluit het etensbakje met zoete aardappel en courgette.  Nu Jurre het brood gevonden heeft zal hij geen hapje meer willen.

Oma doet ook geen poging meer. Veel te warm vandaag.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Cappuccino met chocoladesmaak (Hittegolf 3)

Na het bezoek aan de kinderboerderij neemt oma het er nog even van bij de Koffiecompagnie.  Ze bestelt bij de bar een frozen cappuccino met chocoladesmaak.  Gewoon, omdat het zo lekker klinkt: frozen cappuccino met chocoladesmaak, mmm…

Met de grote beker in haar ene hand en de wandelwagen duwend en sturend met de andere, vindt ze nog net een vrij plekje op het volle terras.  Jurre ziet oma van de ijskoude drank genieten en wil ook! Zijn handjes gaan omhoog en hij wipt heen en weer, zijn blik smachtend op de beker gericht. Oma trekt het rietje eruit en doet het een stukje in zijn mond. Jurre vindt de melkschuim heerlijk. Hij wipt de wagen bijna uit en roept ‘ham, ham, ham’.

Achter zich hoort oma twee opgroeiende meiden lachen om Jurre.  Dat inspireert Jurre. Hij doet steeds gekker en de meiden krijgen de slappe lach om hem. ‘Komt vast van de cafeïne’ gieren ze. ‘Daar wordt ie wild van!’  Oma lacht ook maar drinkt toch snel zelf het drankje op.

Haar kleinkind aan de pepmiddelen helpen, dat wil oma niet op haar geweten hebben.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Ganzen (Hittegolf 2)

Op de kinderboerderij is koele schaduw onder oude bomen.  Jurre slaapt nog en oma zakt naast de wandelwagen op een bankje. Pff… Wat is het warm! De benen even omhoog want de voeten worden pijnlijk en dik door al het geslenter. Het is stil op de kinderboerderij.  Ook de dieren houden hun gemak. Vanaf het binnenplaatsje ziet oma vier Vlaamse reuzen in een groot hok.  Zij roeren zich niet. In de vogelkooien  is eveneens weinig beweging waarneembaar.  Wel scharrelen er donkergele kippen met dikke sokken rond op het plaatsje.  Ze komen nieuwsgierig dichterbij. Een grote haan stiefelt er achteraan alsof hij de kippetjes in de gaten moet houden.  Daarachter volgt een nuffige pauw die nerveus met haar  hoofd schudt. Oma hoopt dat het beest niet opeens gaat schreeuwen, zo vlak bij Jurre’s oren.

Er komt wat beweging in het slapende jongetje. Oma aait hem over een handje.  Jurre’s oogleden  knipperen. Hij lacht achter zijn speentje zodra hij oma ziet. Dan gaan zijn ogen richting haan en pauw. Oma ziet hem denken: ‘Asjemenou, waar ben ik opeens?’  Jurre is meteen klaarwakker en gaat rechtop zitten. Hij wipt heen en weer van pret als hij ook de kippetjes ontdekt. En daar komen ook nog eens twee grote witte ganzen op de wagen af. Jurre hangt half over boord om ze aan te raken.  Gehinderd door de veiligheidsriemen kan hij er net niet bij. Misschien maar beter ook? Oma vindt van wel.  Zij heeft het niet zo op ganzen.

IMG_0509

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Logeren in Alkmaar (juni-’15)

Jurre slaapt als een marmotje in het camping bed. Het is een drukke dag geweest bij oma en opa.  Als oma zelf gaat slapen, kijkt ze nog even bij hem. Hij geeft geen krimp. Oma is ook aan haar slaap toe na een dagje Jurre. Maar ze had het zeker niet willen missen. Ze valt in slaap met een glimlach op haar lippen.

Ze wordt wakker van gehuil. Oei, het is nog maar twee uur, ziet ze op de wekker. Naast haar snurkt opa tevreden door alle commotie heen. Met een zuchtje stapt oma met haar stijve knieën uit bed.  Jurre gaat alleen maar harder huilen als ze bij zijn bedje staat.  Ze pakt hem uit zijn bed. Dat helpt, maar terug in bed wil meneertje niet.

Oma gaat de strijd niet aan. Ze neemt Jurre mee naar het grote logeerbed. Op de overloop brandt een klein lichtje. Dat laat ze aan zodat Jurre een beetje kan zien wat er gebeurt. Eenmaal samen in bed, met de gezichten naar elkaar toe, geeft Jurre zachte klapjes op oma’s gezicht.  Oma probeert niet te reageren maar kan na een poosje haar lach niet inhouden.  Jurre heeft nu ook plezier ziet oma, hij lacht zijn speentje uit zijn mond en gaat steeds harder slaan.

Dat wordt niets zo, slapen… Oma doet het licht uit in de gang. Het is nu pikdonker. Op de tast legt ze Jurre wat verder in het bed en gaat met haar rug naar hem toe liggen. Ze houdt haar adem in. Wat zal Jurre doen? Hij schurkt wat heen en weer en sabbelt luidruchtig op zijn speen. Dan wordt het stil.  Hij slaapt alweer.

Nu oma nog.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail